Brabantse lucht

Dat ik niet zoveel meer blog betekent niet dat ik geen bal meer uitvoer. Integendeel; ik train mij het leplazerus. Echter, trainen in Nederland (lees: vlak en bewolkt) is niet een dusdanige spannende en/of boeiende bezigheid in het leven van een Veltec-Team-Member dat ik daar regel na regel over vol schrijf. Daarbij is het ook nog eens zo dat ik sinds half juni in geen enkele competitie uit ben gekomen met als gevolg geen enkel resultaat waarover ik iets denderends kan schrijven.
Kon ik vorige jaar halverwege het seizoen een klinkende tussenbalans op maken (6 podiumplaatsen uit 11 deelnames), is de oogst nu meer dan schraal: in 4 gestart, in 2 gevallen en in 1 een podiumplek.
En ik hoopte nog wel zo dat de Brabantse lucht mij goed zou doen! De balans na een half jaar Valkenswaard heeft vooralsnog wat anders opgeleverd;
- 4 gebroken botten (klinkt verdacht)
- 2 ziekenhuisopnames
- 3 nieuwe stuurlinten
- 1 medaille
- een x aantal nieuwe trainingsrondjes
- een brommer van vlees en bloed
- en tot slot 1 kater (carnaval)

Verandering van spijs doet eten zegt men. In mijn geval eerder braken... 
En overdrijven/aanstellen is ook een vak, aldus een ander Nederlands gezegde ;)
De Otzi komt er aan, een van de twee resterende doelen waar ik dit jaar nog ga proberen mijn gram te halen. Daar een goede tijd neerzetten kan veel goed maken. En ik weet ook wel dat niet alles voor niets is geweest, die uren op de fiets betalen zicht tzt wel eens uit. Maar een sporter heeft gewoon af en toe een 'kick' danwel 'trigger' nodig om tot prestaties te komen. Normaal gesproken haalde ik deze uit het rijden van criteriums, maar de zomer van 2011 zal criteriumloos blijven. Ik ga niet onnodig het 'gevaar' opzoeken. Dan maar buffelen in het wiel van mijn persoonlijke brommer, waarbij de hartslag soms ook tot maximaal wordt opgedreven. Ik doe mijn best!

De lucht klaart op.